…een reis terug naar jezelf en je innerlijke kracht.
Het gaat niet over beter worden, harder werken of nóg meer doen. Het gaat over herinneren wie je bent, onder alle lagen van drukte, verwachtingen en spanning.
Stel je eens voor dat je leven een rugzak is. Elke ervaring die je meemaakt stop je erin. Mooie momenten, liefde, vriendschappen, maar ook teleurstellingen, zorgen en oude pijn. Vaak lopen we door het leven zonder stil te staan bij wat we allemaal meedragen. We wennen aan het gewicht.
Psychologen noemen dit soms achtergrondstress. Geen grote stress die je direct opmerkt, maar een zachte, voortdurende ruis op de achtergrond. Zoals een radio die altijd aanstaat. Eerst hoor je hem nog, maar na een tijdje denk je dat het normaal is geworden.
Ons lichaam kent twee systemen. Het eerste systeem zegt:
Pas op. Rennen. Overleven. Beschermen.
Dit is het stresssysteem – de vecht-, vlucht- of bevriesreactie. Dan maakt ons lichaam meer cortisol aan, het stresshormoon. Cortisol is niet slecht; het helpt ons wanneer er gevaar is. Maar wanneer het systeem te lang aan blijft staan, raakt ons lichaam moe. We slapen minder diep, voelen spanning in onze schouders, raken sneller geïrriteerd of voelen ons leeg.
Gelukkig hebben we nog een systeem, dat tweede systeem zegt:
“Je bent veilig.”
“Je mag ademen.”
“Je hoeft nu niets op te lossen.”
Dat is ons natuurlijke ontspanningssysteem.
We gebruiken verschillende manieren om dat systeem wakker te maken.
Door bewust te ademen. Door te bewegen. Door aanraking. Door stilte. Door klank. Door verbinding.
Misschien klinkt het bijzonder dat geluid van een klankschaal iets kan doen in je lichaam. Maar bedenk dit: ons lichaam bestaat grotendeels uit water. Een steen die in een stil meer valt maakt kringen in het water. Zo werken klanken ook. Je ziet ze niet, maar je voelt ze wel. Geluidsgolven bewegen door ons heen en herinneren het lichaam aan rust.
Ook gedachten werken zo. Veel van ons hebben een innerlijke stem die zegt:
“Ik ben niet goed genoeg.”
“Ik moet meer mijn best doen.”
“Ik mag geen fouten maken.”
Maar stel je voor dat die stem niet de waarheid is, maar slechts een oude bescherming. Wat als je tegen jezelf zou zeggen:
“Ik ben veilig.”
“Ik ben goed zoals ik ben.”
“Ik mag leren.”
En misschien is dat wel precies waar het telkens over gaat:
Niet iemand anders worden, maar laagje voor laagje terugkeren naar jezelf.
Terug naar jouw licht. Terug naar jouw zon.
Dus vraag jezelf vandaag niet: “Wat moet ik nog doen?”
Maar vraag: “Wat mag ik vandaag ontvangen?”
Adem diep in.
En Zet je zon aan, van binnen, in jezelf.
